پنجشنبه, ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ /
در پی وقوع یک سکته مغزی شدید، آقای محمدرضا کاظمپور، فرزند حاج حسین کاظمپور (دوشابی) در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ به یکی از مراکز درمانی بروجرد منتقل و تحت مراقبتهای ویژه قرار گرفت. متأسفانه با وجود تلاشهای تیم پزشکی، در ساعت ۱۵ هجدهم اردیبهشت، مرگ مغزی وی اعلام شد. محمدرضا کاظمپور (دوشابی) […]
در پی وقوع یک سکته مغزی شدید، آقای محمدرضا کاظمپور، فرزند حاج حسین کاظمپور (دوشابی) در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ به یکی از مراکز درمانی بروجرد منتقل و تحت مراقبتهای ویژه قرار گرفت. متأسفانه با وجود تلاشهای تیم پزشکی، در ساعت ۱۵
هجدهم اردیبهشت، مرگ مغزی وی اعلام شد.
محمدرضا کاظمپور (دوشابی) که پیش از این با داشتن کارت اهدای عضو، تمایل خود را برای کمک به بیماران نیازمند اعلام کرده بود، پس از تأیید مرگ مغزی، با رضایتنامهای که مادر و همسر وی با دستانی لرزان اما قلبی بزرگ امضا کردند، به عنوان اهداکننده عضو انتخاب شد.
در نخستین ساعات بامداد جمعه، ۱۹ اردیبهشت، پیکر این انسان ایثارگر با آمبولانس ویژه به تهران منتقل شد تا اعضای بدنش به بیماران نیازمند اهدا شود. بنابر اعلام منابع بیمارستانی، در میان چندین داوطلب، تنها بدن محمدرضا کاظمپور شرایط کامل و لازم برای اهدای عضو را دارا بود.
پرستاران بخش ICU در هنگام امضای رضایتنامه، با بوسه بر دستان مادر این قهرمان بیادعا، او را مادر شهید زندگی نامیدند؛ چرا که فرزندش با ایثار، جان دوبارهای به بیماران چشمانتظار بخشید.
محمدرضا کاظمپور، نهتنها در قلب خانوادهاش، بلکه اکنون در بدن و جان چند انسان دیگر نیز به زندگی ادامه میدهد.
محمدرضا رفت اما زندگی بخشید .
